Cairns met mam en Marlotte

Goeiendag beste lezers! Ik moet beginnen met me te verontschuldigen voor het lange wachten op mijn volgende verhaal ik ben niet erg constant geweest en daarom, omdat het toch weer heel lang gelden is dat ik Melbourne ben geweest en daar mijn volle herinneringen niet meer over heb zal ik ergens anders in mijn avonturen beginnen. Zo kan ik me eerst bezig houden met wat ik nog wel heel precies herinner. Zodoende wordt dit mijn aankomst in Cairns waar mijn zusje en moeder zojuist waren aangekomen. Maak je geen zorgen ik zal Melbourne, Great Ocean Road, Adelaide en Coober Pedy natuurlijk niet vergeten te vermelden alleen heb besloten dit in een niet chronologische volgorde te doen.

Ik had de vlucht van 17:30 vanuit Alice Springs naar Cairns gepakt. De vlucht duurde ongeveer 2 uur maar kwam daar toch vanwege 30 min tijdverschil rond 20:00 uur aan. Na een korte taxirit kwam ik aan bij hotel/resort Bayvillage waar mam en marlotte op me stonden te wachten. Na 3 maanden mn moeder en mn zusje niet meer gezien te hebben was dit natuurlijk een moment van euforie, nah misschien overdrijf ik nu maar het was natuurlijk wel weer heel leuk om hen te zien! Ondanks het regende hebben we die avond nog even wat gelopen, gegeten, gekletst en foto's bekeken. De volgende dag deden we even rustig aan, ontbijtje en daarna richting de lagoon(dit is een zoet/zout zwembad aan de kust omdat er wel eens krokodillen in de zee kwamen). Het weer was de eerste dagen niet al te best ook al was het tegen het einde van het regenseizoen net als 'maart roert zijn staart' en 'april doet wat hij wil' kunnen ook de laatste dagen van het regenseizoen behoorlijk tegenzitten, achja weinig aan te doen. De eerste dag hebben we dus maar even bekeken wat we allemaal wilden gaan doen in de komende dagen. De woensdag hadden we onze eerste tour op de planning staan. Deze begon (zoals eigenlijk alle tours) voor dag en dauw, iets wat me altijd zwaar op de hand ligt, maar obstakels zijn er om ze te overkomen en zo deed ik. Na wat slaap in de busrit, koffie en een koekje begonnen we onze tour in een boot die over de Daintree river voer. Je kunt o.a. vanuit de boot wat bijzondere planten en bomen zien die men in een regenwoud vindt maar ook (!) en natuurlijk wat spannender: Krokodillen! Nu is het vrij zeldzaam om krokodillen te spotten op de Daintree river maar wij hebben een babykrokodil gespot en nog later na wat varen ook, maar slecht zichtbaar onder water, z'n broertje en z'n moeder die toch een kleine 3,5 meter lang was. We gingen weer terug naar de kant en bij onze volgende stop stond lunch ons op te wachten. Marlotte had een steak, mam had barramundi (een plaatselijke vis) en ik had een kangaroo steak, nu draaide het niet daarom maar om het tropisch fruit wat op ons bord lag. Ik kan me niet alle namen meer herinneren van het fruit alleen nog dat het overheerlijk was al die zoete smaken van 10 vreemde fruitsoorten was zeker speciaal. Na onze buik gevuld te hebben rijden we met nog 1 stop te gaan richting Cairns. Deze stop brengt ons bij een dierenpark(niet echt een dierentuin) waarvan ik de naam vergeten ben. Hier mogen we wat rondlopen en zo ziet Marlotte haar eerste walibi. We kunnen zo dichtbij komen dat we hem/haar kunnen aaien wat nogal verrassend is want meestal hoppen die beesten sneller weg dan de gemiddelde (angst)haas. Niet alleen Marlotte ziet hier iets voor het eerst ook ik zie hier voor het eerst een cassowary. Dit is een blauwe grote vogel die op een struisvogel lijkt(nee niet pino) nja hij is niet echt blauw maar het heeft een blauwe nek en heeft vele kenmerken van een struisvogel, overigens heb ik nog geen struisvogels gezien alleen nog maar emoes maargoed laat ik doorgaan met het verhaal! Het volgende wat we gingen doen was een korte boottrip om de plaatselijke vijver ik weet niet hoe ik het anders moet beschrijven. Als ik me goed herinner zaten er ongeveer 13 krokodillen in deze vijver en wij, en met wij bedoel ik natuurlijk de bestuurder van onze boot, gingen een paar van deze 7 meter grote dinosaurussen voedden. En met een wel getimede burst shot heb ik kunnen vastleggen hoe deze kolossale beesten zo even in een split-second 1,5 meter het water uitspringen om hun kippenhoofdje te kunnen verorberen. Na deze korte boottocht staan we weer op grond en mogen we nog snel even met een koala op de foto en zo heeft Marlotte twee van Australisch meest bekende dieren kunnen aaien. Hiermee sloten we de eerste tour af en reden we weer terug naar Bayvillage. Ik geloof niet dat we terug in Cairns nog iets van belang hebben gedaan dus daarmee sluit ik deze dag ook.

De donderdag hebben we wederom niet veel gedaan behalve dat ik ben uitgegaan met een paar zweedse meisjes die ik in Sydney had leren kennen. Wel lachen als je weer mensen tegenkomt die je al eerder ergens in Australie hebt ontmoet. Er zaten sowieso veel mensen in Cairns op dat moment die ik al ergens eerder ontmoet had maar dat merk je vanzelf wel naarmate het verhaal vordert. De vrijdag hebben we ook niet veel gedaan anders dan te chillen aan de lagoon en beetje door de stad lopen maar voor de zaterdag hadden we wel weer een tour op de planning staan: namelijk 'the Great Barrier Reef' het grootste en mooiste koraalrif ter wereld! 's Ochtends moesten we weer vroeg opstaan om mee te kunnen met de T5 die ons naar het Hastings Reef bracht. In de boot werd ons al het 1 en het ander uitgelegd over snorkelen en duiken en werd het ons aangeraden een pil te nemen die zeeziekte tegengaat. Ondanks, of misschien wel daarom, dat mam en Marlotte er allebei 1 genomen hadden werden ze allebei onwel. Na een tijdje met medepassengiers te hebben overgegeven en nog even in de frisse lucht te hebben gezeten zaten we eindelijk aan Hastings Reef en waren we klaar om te snorkelen/duiken! We begonnen met snorkelen, we deden onze flippers aan en onze snorkels op en zwommen wat rond. Aan het oppervlak vind je veel verschillende vissen(nemo!) en mooie koralen hier werd ook het 1 en het ander over verteld maar was amper verstaanbaar omdat onze begeleidster een snorkel in der mond had. Natuurlijk haalde ze deze er wel uit als ze sprak alleen was ze nog steeds onverstaanbaar omdat haar stembereik niet de hele groep in haar omvang omvatte, plus dat Marlotte en ik liever onze eigen weg flipperde. Na ongeveer een uur te hebben gesnorkeld gingen we weer terug naar de boot waar we na 10 min pauze al meteen weer terug het water in konden om te duiken. Nadat we onze gear aan hadden getrokken en het water in waren gesprongen werd ons nog 1 keer de tekens en technieken uitgelegd. Dit werkte als volgt: De instructeur deed iets voor (wat we al in de boot hadden geleerd) en daarna wees hij jou aan om het na te doen, gaat dit niet perfect dan moet je het overdoen tot het wel goed gaat anders mag hij niet met je duiken. Ik heb al vaker gedoken maar kan me nog goed herinneren dat het ook de eerste keer gewoon goed ging, zo geldt ook voor Marlotte. Mam daarentegen had er nogal moeilijkheden mee Ik kan niet precies uitleggen hoe alles verliep maar het was eigenlijk best komisch Mam snapte er niks van, wanneer hij haar aan wees gaf ze hem een hand etc. Wat tot ergernis bij Marlotte leidde want zij wilde zo snel mogelijk verder duiken. Uiteraard lag het een beetje aan de angst voor wat er allemaal onderwater kan gebeuren waar mam onrustig van werd en dus uit haar concentratie raakte. Maar als je ergens bang voor bent gaat het geheid mis dus zorg altijd dat je de dingen die je doet met volle overtuiging doet dat beperkt negatieve gevolgen. Uiteindelijk overkwam mam deze angst en konden we eindelijk verder duiken. In het begin was ik helemaal niet onder de indruk van alles wat we zagen, alles was grauw en grijs niet wat ik op foto's had gezien. Dit komt blijkbaar doordat hoe dieper je duikt hoe minder kleuren je ogen kunnen waarnemen waarbij felle kleuren als rood en geel als eerst vervagen en blauw als laaste. Ondanks dat alles er grauw, grijs en vooruit blauw uitzag was het nog steeds een wonderbaarlijke ervaring. Ook omdat er niet alleen koraal te zien is maar natuurlijk ook al die verschillende vissen. Op een gegeven moment gingen we ook even op de bodem zitten om al die vissen op ons af te laten komen. Allerlei kleine visjes komen heel dichtbij en als je je vinger uitsteekt denken ze dat het voedsel is, helaas mochten we bij de eerste duik geen foto's maken want naar mijn mening was de eerste duik de mooiste. Na de 'instructie' duik stond er een lunchbuffet voor ons klaar en na wat hebben te gegeten was er ook nog een tweede duik mogelijk. Natuurlijk hadden we de boot inmiddels wat verplaatst zodat we niet 2x hetzelfde zouden zien. Mam had besloten niet mee te gaan maar Marlotte en ik hebben dit nog wel gedaan en hier hebben wij ook foto's van. Helaas zijn we geen haaien of schildpadden tegengekomen meer, hoewel ik wel had verwacht dat het daar vol mee zou zitten, maargoed je kan niet alles hebben. Als je ooit naar The Great Barrier Reef gaat adviseer ik dat je een paar dagen gaat duiken, dan moet je er haast wel 1 of 2 tegenkomen(zowel schildpadden als haaien). Na de tweede duik was de dag voorbij en gingen we terug naar de haven van Cairns. Ik geloof dat we nog ramen(japanse noodle soup) hadden gegeten en daarna moe naar bed zijn gegaan.

De zondag waren Marlotte en mam al vroeg naar de lagoon gegaan, ik had meer zin om uit te slapen. We hadden niet echt afgesproken iets te doen maar we wilden wel alvast wat plannen maken om de rest rondom Cairns nog te zien. Dit kun je natuurlijk met een aantal trips doen maar mij leek het veel goedkoper om een auto te huren en zelf rond te rijden. Voor iets van 50 dollar per dag hadden wij een kleine hyundai voor drie dagen gehuurd. Met een klein beetje rekenwerk kom je dus uit op 150 dollar voor drie dagen waar als je met een tour gaat bijvoorbeeld 150 dollar p.p moet betalen. Goeie deal dus! Maandag zijn we vroeg opgestaan om eerst de auto op te halen. We hadden al plannen gemaakt en besloten naar paronella park te rijden wat zo'n 200 km onder Cairns ligt. Dit was niet echt voor het eerst dat ik heb gereden in Australie maar zeker wel het langst. Het is nog altijd afentoe even lastig om te onthouden dat je links moet rijden maar dit ging helemaal prima dus problemen hebben we niet echt gehad met rijden. Na lekker over de highway hebben te gecruised waren we veilig aangekomen in Paronella park. Het hele park draait om de droom van Jose Paronella om ooit zijn eigen kasteel te bouwen. In 1930 heeft hij dit verwerkelijkt en vanaf 1935 heeft hij het een publiek park gemaakt. Ik ga nu niet de hele geschiedenis ervan opdragen maar ik kan vertellen dat het allemaal erg interessant en mooi was. Na het park gingen we via een meer inlandse weg terug naar Cairns om een aantal watervallen en de imposante cathedral fig trees te zien. Wederom kan ik niet beschrijven hoe dit eruit ziet maar we hebben er natuurlijk foto's van! De tweede dag dat we onze auto tot beschikking hadden waren we van plan naar de Barron Falls te gaan met als tussenstop Kuranda wildlife park. Als eerst hebben we wat rondgelopen en gekeken naar de dieren die ze hadden kangaroo's, walibi's, krokodillen, dingo's, koala's, ik weet het het begint inmiddels allemaal wat eentonig te klinken maar nog steeds zijn het dieren die je maar op 1 plek in de wereld kunt zien en ze blijven indrukwekkender dan de gemiddelde Nederlandse koe vandaar dat ik ze weer even aanhaal. Na wat walibi's en kangaroo's hebben te geaaid gingen we wat over de aboriginal cultuur leren. We kregen eerst een concert over muziek en dans die in de aboriginal cultuur wordt gebruikt zoals: 'Het struisvogellied', 'De vliegendans' en weet ik het allemaal. Zoals jullie weten wordt deze muziek met didgeridoos gemaakt en ook al lijkt het heel makkelijk zo'n ding te bespelen dat valt toch goed tegen, restecp dus voor mensen die dit 20 minuten kunnen volhouden. Ik ga er waarschijnlijk ook 1 in Nederland kopen want het is wel gaaf als je het een beetje kan. Na het concert leerden we hoe abo's aan hun voedsel kwamen. Dit door middel van de boomerang waar wij ook even mee mochten oefenen en natuurlijk ook de traditionele speer die zij door middel van een extensie makkelijk zo'n 200 meter ver kunnen gooien met een zeer scherpe precisie nog. Het volgende wat we leerden was het bespelen van een didgeridoo en we zogen hard. Het enige wat wij eruit kregen waren scheetgeluiden maar zodra ik thuis ben ga ik meer oefenen! Na al dit over de abo cultuur te hebben geleerd was het tijd om met een army duck (voertuig uit de tweede wereldoorlog die snel door land en door water kon trekken) nog wat van het tropische regenwoud te zien waar we ook de 'gevaarlijk gevaarlijk' boom hebben gezien. Ik kan het aboriginal woord ervoor niet meer herinneren maar het betekende gevaarlijk gevaarlijk. Als je deze boom aanraakt kan je 6 maanden het gevoel hebben dat je in brand staat, gevaarlijk dus. Dit was het einde van ons programma ik heb daar nog een koala en een babykrokodil vastgehouden (wel voor het eerst trouwens want je mag nergens een koala vasthouden dat verschilde dus van voorgaande keren) en daarna was het tijd om de beroemde Barron Falls te zien! Toen wij er aankwamen zagen ze er zo uit: http://danny.oz.au/travel/daintree/p/5a098169-barron-falls.jpg maar als je in het midden van het wetseason gaat kunnen ze er ook zo uitzien: http://www.kurandabackpackershostel.com/barronfalls.jpg wat ongeloofeloos indrukwekkend zou zijn als we ze zo zouden hebben gezien maar helaas het mocht niet baten. Na de Barron Falls te hebben gezien zijn we nog even door Kuranda gelopen daar het beroemde treinstation gezien wat midden door het tropisch regenwoud ligt en daarna weer naar huis gegaan! Moest onderweg nog een blaascontrole doen maar verstandig als ik ben drink ik natuurlijk nooit als ik rij. Prima dagje gehad tijd om te slapen.

De volgende dag hadden we nog steeds de auto tot onze beschikking maar het weer was te mooi om 2 uur te rijden om vervolgens daar op het strand te liggen als we ook hier aan de lagoon kunnen liggen. Deze dag ben ik echt zoveel mensen tegengekomen die ik eerder al had ontmoet. Fransen, Duitsers, Nederlanders, Engelsen, uit Sydney, Melbourne, Great Ocean Road, Adelaide, Alice Springs, overal waar ik dus geweest ben. Gezellige boel dus! We hadden besloten om met z'n alle uit te gaan. Marlotte was nog maar 16 op dat moment dus we waren niet zeker of zij er wel in zou komen maar ook dat bleek van geen probleem te zijn. Ik heb een supergezellige avond gehad en ik denk ook voor Marlotte dat een mooie afsluiter van een harstikke leuke vakantie was! toch Bur?
De allerlaatste dag hebben we een beetje zitten niksen de hele dag maar sloten we af in restaurant waar ik voor het eerst, in al die tijd dat ik in Australie zit, zowel een entree als een hoofdgerecht mag bestellen! Joepie! Na lekker gegeten te hebben gingen we terug naar het hotel en hebben mama en Marlotte zitten pakken want ze moesten weer vroeg op. Ik vond het harstikke leuk dat ik mam en Marlotte weer even kon zien en ik heb een harstikke leuke vakantie met hun gehad!

Verder wil ik erop attenderen dat er een aantal foto's van Australie om mijn hyves staan mocht je nieuwsgierig zijn hoe het er een beetje uitziet Dit is nog lang niet alles maar ik geloof dat Marlotte net als ik nog wat moeite heeft gehad met de foto's erop te zetten. Ik had dat iig in Melbourne daarom duurde het zolang voordat jullie foto's konden zien.

Dan heb ik ook nog gehoord dat we met onze Heren 7 kampioen zijn geworden! Dus neem ik hier even de gelegenheid van om bij deze iedereen te feliciteren en dat het jammer is dat ik er niet bij kon zijn!

Ik denk dat dit het wel zo even was voor dit verhaal. Zit nu in Darwin en ga even kijken of ik een vlucht naar Townsville kan boeken in de hoop dat ik daar ergens kan werken op een fruitpicking farm. Dus het zal mss nog wel even duren voordat mijn volgende verhaal weer komt maar ik zal mijn best doen om alles weer beetje op tempo te krijgen, het is hier alleen zo leuk dat internet gewoon geen aantrekkingskracht heeft.

Groeten en Liefde vanuit de Top End!

Met HalloBuitenland.nl kun je Diederik in Australië echt goedkoop bellen!